เหวี่ยง
โกรธกันแล้วมันดีอย่างไร?
ก็นั่นน่ะสิ .. แต่ก็ห้ามไม่ได้สักที..อดเหวี่ยงไม่ได้
ขี้เหวี่ยงมากๆอ่ะ เอาแต่ใจตัวเองสุดๆ
แล้วคนรับสาร ก็ลางสังหรณ์ถูกต้องนะ รู้ทุกเม็ดอ่ะว่าดิชั้นโกรธ
เดาออก เดาได้ด้วย ว่าดิชั้นเหวี่ยงเรื่องอะไร..
ก็รู้นะว่าเหวี่ยงเรื่องไร้สาระ .. ก็สงสารอยู่อ่ะ.. แต่คนมันนิสัยเสียนิ
หลายครั้ง หลายหน หลายลูกมากๆ
ดิชั้นโกรธอ่ะ ดูได้ง่ายๆ ความจริงก็จะรู้สึกได้เลย เพราะออร่าสูง ฮ่าๆ
รังสีจะแผ่มากๆ จะแบ่งพลังสุดริด..
หน้านิ่งๆ พูดน้อยๆ ไม่ใส่ใจ ไร้ตัวตน และไม่สบตา จะอาการนี้ตลอด
แล้วคนถูกเหวี่ยงก็จะซึม....
ยอมรับว่าชอบเหวี่ยงเรื่องงี่เง่า เช่น โทสับ....
ถ้ามีโทสับมา ถ้าไม่ใช่ลูกค้า พ่อ แม่ เพื่อน กุเหวี่ยงหมดอ่ะ.......
อาการไร้ตัวตนจะฉายออกทันที
คนถูกเหวี่ยงจะต้องรีบวางโดยพลัน ไม่งั้นโดนแน่ๆ
รับก็โดน ไม่รับก็โดน เอางี้ดีกว่า
วันที่ป่วย.. ห่วงอยู่ ก็กะเวลาโทรไปช่วงพัก
โทรไปไม่รับ โอเชไม่เป็นไร แต่คนอื่นโทรไป..รับ??? ส่งสายมาให้
อืมมม ไม่เป็นไรๆ ถามกินยาแล้ว พักแล้ว โอเชๆ
รอบเย็นโทรไปถามอาการใหม่.. หือมม ..ไม่รับ?
ได้ !! ชั้นปิดเครื่องเลย โกรธอ่ะ ป่วยเป่ยไม่สน สนแต่ชั้นเหวี่ยงแร้ว
แล้วคนป่วยก็ต้องโทรเข้าเบอร์โต๊ะ ..ว่าเป็นอะไร? ปิดเครื่องทำไม?
ดูเมสเซสเห็นคนป่วยโทรจิกกลับตอนปิดเครื่องหนี 4 มิสคอล
เลยบอกให้คนป่วยไปหาหมอ คนป่วยงอแงจะไม่ไป
เลยต้องบอกว่าถ้าไม่ไปตอนนี้ ทำงานเสร็จจะพาไปหาหมอ !!
สุดท้าย..สรุป คนป่วยต้องรีบแจ้นไปหาหมอ
วันต่อมาดิชั้นก็ป่วยง่อยตาม เพราะงานอัดค่อดๆ
เมื่อวานนี้ก็สดๆ เรื่องโทสับอีกตามเคย..
กินข้าวอยู่ ลุกออกไปรับโทสับอย่างนาน
ก็ไม่ถามนะว่าใคร แต่อาการไร้ตัวตนฉายมาในแววตาดิชั้น
ไม่มอง ไม่คุยด้วย คนถูกเหวี่ยงก็รู้แล้วว่างานเข้า..
วันนี้ดิชั้นก็เหวี่ยงต่อเนื่องทั้งวัน แต่ก็ดูแลไม่ขาดเหมือนเดิมนะ
คือ..ก็เหวี่ยงแต่ก็ยังเป็นห่วงเหมือนเดิม แต่เหวี่ยง.. เข้าใจป่ะ??
ก็เซ็งๆอยู่ วันนี้เหวี่ยงใส่ไม่คุยกันทั้งวัน จนสุดท้ายท้ายที่สุด
คนถูกเหวี่ยงเดินมาหาที่โต๊ะ ดิชั้นก็ยังไม่สบตาอยู่อีกอยู่ดี
คนถูกเหวี่ยงพูดเสียงอ่อยๆว่า "เป็นอะไรก็บอก..มีอะไรทำไมไม่พูด..."
"อยากพูดเมื่อไหร่ก็พูดนะ.."
แค่นั้นอ่ะ คนเหวี่ยงใจอ่อนเลย หายเลย ไม่โกรธแล้วก็ได้
โกรธกันมันไม่สนุกเลยอ่ะ.. วันนี้ทั้งวันเลยดูทึมๆไงไม่รุ..
ตอนกลับบ้านด้วยกันก็เลยคุยกันปกติ ก็เล่านู่นนี่ให้ฟังปกติ
กลับมานอนตื่นนึง ก็โทรไปเคลียร์อีกนิดหน่อย กับเรื่องคาใจ
ก็โดนจี้อีกละ.. เป็นอะไร.. โกรธอะไร.. มีอะไรก็พูด..
ถ้าไม่พูดเด๋วก็โกรธกันอีกอ่ะ..เป็นอะไร..โกรธอะไร..เกิดอะไรขึ้น?
ก็เป็นคนนิสัยไม่ดี พอเจอคนยอม คนตามใจ ก็เลยขี้เอาแต่ใจ
งืมๆๆๆ จะพยายามไม่เหวี่ยงละ สงสารคนถูกเหวี่ยง
โกรธกันแล้วไม่สนุกเลย ..ไม่มีความสุขเลยด้วย..ไม่ทำอีกแล้วจ้า
ความจริงนะ..ไม่อยากฟ้อง
เราอ่ะขี้เหวี่ยงจริง แต่เราก็ขี้เอาใจสุดๆเลยเหมือนกันนะ
อยากกินไร เราทำให้กิน ข้าวเช้า ข้าวเที่ยงเราดูแล
บ่ายๆขนมพร้อม เอาใจจาตายไป..
ความจริงก็งอแงงุ้งงิ้งกันอยู่สองคนเนี่ยล่ะ
เอาใจกันไป เอาใจกันมา ดิชั้นเอาแต่ใจ คนนั้นก็คอยตามใจ
คนนี้ชอบอะไร ดิชั้นก็เอาใจหาให้ ทำให้ ดูแลอย่างดี
ดิชั้นเหวี่ยง จะด้วยสาเหตุอะไร คนถูกเหวี่ยงก็ต้องรับ แล้วก็ต้องง้อ
ง้อในทุกกรณีด้วย !!
มีบ่นอิดออดว่า " ผมผิดตลอดอ่ะ..."
ดิชั้นก็จะว่า แน่นอนค่ะ ชี้ไปที่ตัวเอง ..ถูกเสมอ..
งานติด ก็จะใจดีมาคอยดู และให้คำปรึกษาเสมอๆ
ขอบคุณมากๆคับ จะพยายามไม่เหวี่ยงนะ จ๋งจ๋านอยู้วว คิๆๆๆๆๆๆ
